Baza wiedzy

Cyberbezpieczeństwo automatyki przemysłowej: od czego zacząć

Sterowniki, obrabiarki, pompy i czujniki służą dziesięcioleciami i często nie są aktualizowane. Tworzono je dla sieci zamkniętych, a dziś są podłączone do biura i internetu. Oto plan, od którego warto zacząć, nie zatrzymując produkcji.

Zaktualizowano 20 października 2026 · Zespół bezpieczeństwa CUBRA

Dlaczego sieci przemysłowe są podatne na ataki

  • Sprzętu nie da się po prostu zaktualizować: oznacza to zatrzymanie linii i ponowne testy.
  • Protokoły urządzeń tworzono bez sprawdzania, kto wysyła polecenie.
  • Sieć biurowa i hala produkcyjna są często połączone bezpośrednio, więc zainfekowany e-mail w księgowości może dotrzeć do maszyn.
  • Wykonawcy łączą się zdalnie, a zapomniany otwarty dostęp istnieje latami.

Krok 1. Wiedzieć, co się ma

Nie da się chronić czegoś, o czym się nie wie. Proszę sporządzić spis urządzeń na hali: co to jest, jakie ma oprogramowanie układowe, z czym się komunikuje. Część pracy wykonuje się automatycznie – brama bezpieczeństwa wykrywa urządzenia w sieci i porównuje oprogramowanie układowe ze znanymi podatnościami.

Krok 2. Oddzielić halę od biura

Między siecią biurową a produkcją powinna stać brama, która przepuszcza tylko to, co potrzebne. Z zewnątrz do sprzętu nie powinno być żadnej drogi: z internetu go nie widać, bez względu na to, jakie ma podatności.

Krok 3. Podzielić produkcję na segmenty sieci

Wewnątrz produkcji też warto podzielić sieć: linie, magazyn, energetyka, systemy budynku. Segmenty sieci nie widzą się nawzajem, a zhakowane urządzenie w jednym z nich nie stanie się wejściem do innych.

Krok 4. Wykonawcy – tylko chronionym kanałem

Firmy serwisowe powinny wchodzić przez osobny chroniony kanał. Dostęp otwiera się na czas prac, zamyka się sam, a każde wejście jest zapisywane w dzienniku.

Krok 5. Kontrolować polecenia

Najgroźniejsza jest nie kradzież danych, lecz nieautoryzowane polecenie dla urządzeń: nowy program dla wszystkich maszyn w nocy, wyłączenie zabezpieczeń awaryjnych, zmiana dozowania. Brama, która rozumie protokoły urządzeń, przepuszcza zwykłe polecenia, a niebezpieczne zatrzymuje i alarmuje osobę odpowiedzialną.

Krok 6. Łączność na wypadek incydentu

Gdy coś się stało, dyspozytorzy i służba bezpieczeństwa potrzebują łączności, która nie zależy od atakowanej sieci. Bezpieczny komunikator na osobnym węźle lub łączność bez internetu pozwalają koordynować działania nawet wtedy, gdy sieć biurowa jest niedostępna.

Typowe błędy na starcie

  • Zacząć od drogich systemów wykrywania, nie wiedząc, jakie urządzenia są na hali.
  • Zostawić bezpośrednią drogę z biura do sprzętu „dla wygody”.
  • Dawać wykonawcom stały zdalny dostęp.
  • Pisać reguły bez udziału technologów – i zablokować potrzebne polecenie w środku zmiany.

Najlepszy wynik daje plan stopniowy: najpierw spis i oddzielenie, potem podział na segmenty sieci i dostęp wykonawców, potem kontrola poleceń.

Jak pomaga CUBRA

CUBRA Node staje między biurem a halą bez zatrzymywania linii: ukrywa sprzęt przed internetem, dzieli sieć na segmenty, wpuszcza wykonawców tylko chronionym kanałem, analizuje polecenia dla urządzeń i zatrzymuje niebezpieczne. Moduły CUBRA Shield dodają ochronę przed włamaniami, a CUBRA Messenger – łączność zespołu podczas incydentu (filtr poleceń dla urządzeń — po premierze).

Częste pytania

Czy można chronić systemy sterowania bez zatrzymywania produkcji?

Tak. Bramę instaluje się między biurem a halą w oknie planowej konserwacji lub bez przerwy, a sprzęt się nie zmienia. Reguły dla poleceń uzgadnia się z technologami zawczasu.

Czy wystarczy odłączyć halę od internetu?

To za mało: złośliwe programy trafiają też przez pendrive’y, laptopy wykonawców i sieć biurową. Potrzebne są segmenty sieci, kontrola dostępu wykonawców i sprawdzanie poleceń.

Kto powinien odpowiadać za cyberbezpieczeństwo produkcji?

Najlepiej wspólnie dział IT i główny technolog lub energetyk. IT zna sieci, technolodzy – które polecenia dla urządzeń są normalne, a które niebezpieczne.